About Rens

This author has not yet filled in any details.
So far Rens has created 26 blog entries.

Afscheid

Bij het zien van een vliegtuig denk je al snel aan vakantie, en dan het liefst naar een ver, zonnig oord.
Thuis is er dan al vaak afscheid genomen van je omgeving, in de verwachting dat je over een aantal dagen of weken of zelfs maanden, weer uitgerust thuiskomt. En als de reis heel bijzonder is geweest, wordt je ook nog ‘s onthaald op het vliegveld in het land van herkomst.

We zijn ons er ook van bewust dat er veel vrachtvliegtuigen zijn, die allerlei goederen over de hele wereld verspreiden om ons leven zo aangenaam en zo luxe mogelijk te maken.

Maar we staan er zelden bij stil dat vliegtuigen ook worden gebruikt om overleden dierbaren te vervoeren. Want wie bedenkt er bij het instappen in het vliegtuig, dat in het ruim misschien wel een gesloten, loden kist staat met hierin een overledene? En zou er bij deze overledene afscheid zijn genomen voordat de kist in het vliegtuig werd gezet? En zou er dan ook een ontvangstcommité bij het landen staan te wachten?

Uit ervaring weet ik dat het soms lukt om tegelijk met de overledene in hetzelfde vliegtuig te zitten. Natuurlijk kun je niet samenzijn in het ruim, maar de wetenschap dat de dierbare met je meevliegt, geeft een vorm van rust.

De (school)vakanties komen er weer bijna aan, en we hopen allemaal dat we weer op vakantie kunnen gaan, al dan niet met een vliegtuig. En misschien wordt je zelfs wel uitgezwaaid.

Zullen we dan ook weer denken aan de afgelopen maanden, waarin mensen gingen sterven, zonder dat er van hen afscheid kon worden genomen? Er is immers geen onderscheid gemaakt of men ging overlijden aan het veelbesproken virus, of dat er een andere doodsoorzaak kon worden genoteerd in de statistieken. Het verplegend personeel zal ongetwijfeld zo veel mogelijk bij een stervende hebben gewaakt, om zo enigszins het gemis van een geliefde op te vangen.

Voor degenen die achterblijven is het feit dat men geen afscheid kon nemen zoals men dit zou willen, een hand vasthouden, nog wat laatste, lieve woordjes zeggen, een aai over het hoofd…een groot gemis. Iets waarvan ik inmiddels in de gesprekken met de families terughoor, dat geen afscheid hebben kunnen nemen bijna onoverkomelijk is. Dit komt nog bovenop het gemis van de overledene…het weegt te zwaar.

Ik begrijp het onbegrip bij de families dat we weer opgepropt in een vliegtuig mogen zitten, met een mondkapje welliswaar, maar zij hadden immers ook een mondkapje en andere bescherming kunnen gebruiken om in ieder geval bij de laatste uren van hun dierbare stervende te zijn.

Zij namen immers voorgoed afscheid!


Marja Oosterman
www.oleander-uitvaartzorg.nl
06-52553676

Concurrentie in uitvaartland…

 

Inderdaad…dat bestaat…al zou je dat toch niet verwachten tussen mensen die alleen het beste voor de families voor ogen hebben.

Toen ik jaren geleden met Oleander Uitvaartzorg mocht beginnen, ben ik al door een aantal collega-ondernemers buiten de regio gewaarschuwd dat het me als vrouwelijke ondernemer, en dan ook nog in Tiel, niet mee zou vallen om mijn naam te vestigen. Met een carrière in het notariaat was ik bekend met collegiale samenwerking, juist omdat dit voor families veel gemakkelijker, en vaak ook goedkoper is.

Ik ben dus met alle vertrouwen en vol goede moed gestart, in de verwachting dat de locale opbaarlocaties ook voor de families die voor mij kozen, gebruikt konden worden. Dit zou namelijk voor deze ondernemers een win-win situatie opleveren, want het gebruik van een opbaarlocatie brengt geld in het laatje, en dat is altijd beter is dan een lege locatie.

Maar helaas, de buiten-Tielse collega’s kregen gelijk. Het brengen van een overledene mag tot aan de voordeur, en op de dag van de uitvaart kan ik de overledene dan weer ontvangen om naar het crematorium of begraafplaats te gaan. Gelukkig kan ik aan ‘mijn’ families deze situatie uitleggen, en kunnen zij een keuze maken uit verschillende plaatsen en wijzen van opbaren.

Maar wat schetste mijn verbazing toen ik onlangs een begrafenis mocht regelen voor een familie, waarbij het de wens was om de overledene één nacht in de aula op de begraafplaats te laten overnachten, zodat we de volgende ochtend vroeg de uitvaart konden laten plaatsvinden. De betreffende gemeente (27 kilometer vanaf Tiel) verleende alle medewerking hierin, maar gaf aan dat het beheer van de aula bij een plaatselijke uitvaartondernemer rust.

Toen ik deze ondernemer belde, kreeg ik allerlei redenen waarin het Coronavirus als excuus werd gebruikt, om niet mee te werken aan deze overnachting, maar dat ik de overledene naar haar eigen uitvaartcentrum moest brengen dat regelmatig ontsmet zou worden.

Ze had geen boodschap aan mijn antwoord dat het om een overledene ging in een gesloten kist, die NIET aan Corona was overleden maar gewoon…..omdat ze 93 jaar was en haar leven had geleefd…..

Deze oplossing zou immers zou veel gemakkelijker zijn voor haar enige dochter die gekluisterd is aan haar rolstoel, om samen met haar vriendin, mij en 4 dragers, haar moeder naar haar laatste rustplaats bij vader te brengen.

Het werd een intiem en een bijzonder warm afscheid, met dank aan de medewerkers van de gemeente Tiel die snel voor een benodigd verlof tot begraven konden zorgen, en het ambulancepersoneel die ervoor hebben gezorgd dat dochter bij de begrafenis van haar moeder kon zijn.

En ja, na al die jaren ben ik nog steeds aan het boksen voor ‘mijn’ families, omdat ik hen een afscheid gun op de wijze zoals zij voor ogen hebben.

“The Passion”

Donderdag 9 april konden we kijken naar de 10e uitvoering van “the Passion”, waarvan de eerste keer zich afspeelde in Gouda. Een bijzondere aflevering dit keer, vanwege de wereldwijde crisis waar we met elkaar doorheen moeten. Het Nederlandse woord -passie- is een intens verlangen of enthousiasme voor iets of iemand, en laten we eerlijk zijn, in deze tijd verlangen we allemaal naar iets wat we -voorlopig- niet hebben.

Deze crisis zet ons met beide benen op de grond, althans, als we hier open voor staan. Want wist u dat in de 6e eeuw de ‘Pest van Justinianus’ voor 5.000 doden per dag zorgde in het Romijnse Rijk, dat bijgaande afbeelding een 17e eeuwse gravure is van een zogenaamde ‘pestdokter’. Bijzonder detail is hier toch wel de mondkap die gedragen wordt. Maar wat denken we van de cholera, de Spaanse griep, de Hongkong griep, Ebola, Sars, de Mexicaanse griep…allemaal ziekten die gigantische aantallen doden eisen.

Wij zijn enthousiast over de vele mensen in de zorg, schoonmaak, en noem maar op, die toch eigenlijk, net als wij in uitvaartland, ‘gewoon’ aan het werk zijn. Natuurlijk is het verschrikkelijk dat, ondanks de goede zorgen, mensen onder je handen overlijden. Maar net zo verschrikkelijk is het als wij naar ouders toe moeten die net hun kind aan een ziekte of ongeluk moeten missen in de dood of tijdens een bevalling overlijden. Het nemen van afscheid van een overledene is belangrijk voor het rouwproces, en de nadruk wordt nu gelegd op het kleine aantal mensen die dit tijdens een uitvaart kunnen doen.

Vreemd, als je bedenkt dat families vaak zeer bewust kiezen voor een intiem afscheid met een beperkt aantal mensen. Een afscheid met alleen het gezin, en hierna een borrel op het leven van de overledene is immers niets nieuws en gebeurt steeds meer.

“The Passion” die op de donderdag voor Pasen wordt gespeeld dient als hoop. Hoop voor ons mensen, omdat Pasen staat voor nieuw leven, denk aan de vele eieren die hier symbool voor staan. Hoop dat de kinderen weer snel naar school kunnen gaan, er zijn immers miljoenen kinderen die niet weten wat onderwijs is, laat staan dat ze dit thuis online kunnen krijgen.

Hoop dat de economie zich wereldwijd kan herstellen, omdat er niet alleen veel mensen lijden aan dit vreselijke virus, maar ook lijden aan een uitzichtloos bestaan omdat ze hun bedrijf niet kunnen uitoefenen.

Hoop, dat we ons realiseren dat we niet onsterfelijk zijn, dat we moeten genieten van de kleine dingen die het leven ons biedt en hier tevreden mee zijn.

Hoop, dat dit virus een halt toegeroepen kan worden en niet al te snel gevolgd zal worden door een nieuwe variant.

Marja Oosterman www.oleander-uitvaartzorg.nl 06-52553676

“Smoelenboek”

Het verdwijnen van een aantal krantentitels in medialand, dus ook in Tiel, heeft geresulteerd in een vergaarbak van informatie uit een grotere regio dan in Tiel gebruikelijk. Zeker als u het gedeelte openslaat waar dit artikel is geplaatst, staren een hele hoop al dan niet vriendelijk kijkende ondernemers uit uitvaartland u aan…oftewel….het “smoelenboek” is geboren.
Toen zo’n acht jaar geleden Oleander Uitvaartzorg aan u werd gepresenteerd, was ik de eerste die met mijn foto in deze krant verscheen en op rotondes te zien was, juist omdat ik me als eerste vrouwelijke ondernemer in Tiel wilde onderscheiden. En kijk nu..een goed voorbeeld doet volgen.
Nu word ik bijna wekelijks benaderd door mensen die aangeven dat ze graag zouden willen werken als uitvaartverzorger omdat het zulk mooi en dankwaar werk is. Dat is het absoluut, maar de werkzaamheden worden inhoudelijk vaak onderschat.
Het is keihard werken, bij nacht en ontij. Je privéleven wordt beïnvloed door wanneer er een melding van overlijden komt. Een afspraak bij de kapper of tandarts tot 2 x toe verzetten is niets geks. Families die me benaderen voor- of na het overlijden van hun dierbare gaan bij mij altijd vóór mijn eigen gezin. Een etentje met de telefoon binnen handbereik, naar de badkamer met telefoon, slapen naast de telefoon..je bent immers permanent beschikbaar en inzetbaar. Je moet kennis en ervaring hebben om, telkens opnieuw, oorzaak en gevolg te kunnen overzien. Bijscholing is onmisbaar, en ik ben trots dat ik als Register Uitvaartverzorger sta geregistreerd in het landelijk register van de SKU zodat Keurmerkhouders mij kunnen vragen om een uitvaart over te nemen. Je moet kunnen omgaan met tijdsdruk en absoluut stressbestendig zijn.
Voor mij persoonlijk zijn de hierboven genoemde ‘nadelen’ zeker geen issue en krijg ik de volledige steun van mijn gezin dat volledig achter me staat. Hier ben ik ze enorm dankbaar voor, want ik realiseer me als geen ander wat het voor hen betekent als we 2e kerstdag na het uitpakken van de kadootjes voor de kleinkinderen, aan tafel willen gaan, en ik gebeld word met de melding van het overlijden van een voldragen baby kort na de bevalling.
We hebben een hele week van het kerstdiner gegeten…want zo’n melding heeft impact op iedereen.
Maar ik begrijp de vele aanvragen voor een stageplaats…het is een prachtig beroep, het maakt me dankbaar en gelukkig dat ik zoveel lieve, fijne families mag begeleiden die de weg naar Oleander Uitvaartzorg weten te vinden, ondanks dit ‘smoelenboek’.

Marja Oosterman
www.oleander-uitvaartzorg.nl
06-52553676

Nieuwe manier van koeling

In Houten werd in begin november de jaarlijkse (kleine) uitvaartbeurs gehouden. Met veel van de toeleveranciers heb ik al jaren een goed (veelal telefonisch) contact, en het is dan prettig om elkaar weer even te ontmoeten en bij te praten. Een nieuwe kennismaking had ik met Ann Kooijman. Zij heeft vanuit België de Bio Sac 200 geïntroduceerd, en is hier exclusief importeur van.

Bio Sac 200 is een niet-invasieve (lees: men gaat niet met apparatuur het overleden lichaam in) conserveringstechniek om lichamen van overledenen in goede staat te houden en de ontwikkeling van geuren tegen te gaan vanaf het moment dat de dood is geconstateerd door de arts.

De techniek houdt in dat er, afhankelijk van hoe lang de ontbinding moet worden uitgesteld, twee of meer zakjes direct op de droge huid van het lichaam van de overledene worden gelegd. De zakjes wegen elk 200 gram en zijn gevuld met actieve koolstof en natuurlijke klei, geïmpregneerd met kaliumpermanganaat.

Bio Sac 200 absorbeert de door lichamen van overledenen uitgestoten gassen en vluchtige organische stoffen waarin bacteriën die verantwoordelijk zijn voor het ontbindingsproces dat de cellen vernietigt, zich kunnen ontwikkelen. Bio Sac 200 gaat dit tegen en is zodoende een effectief middel om lichamen van overledenen te conserveren. Door de werking van Bio Sac 200 kan het lichaam van de overledene, afhankelijk van het aantal zakjes dat bij de toepassing van deze techniek wordt gebruikt, 5 tot 10 dagen lang worden geconserveerd.

De Bio Sac 200-techniek wordt gebruikt voor de eerste conservering van het lichaam van de overledene. Bij toepassing van deze techniek zijn er GEEN koelruimten of, als het lichaam van de overledene wordt opgebaard, koelplaat nodig, hetgeen energie en dus kosten spaart.

IMG_2708 IMG_2709

“Het verlies van je baby..de impact op ouders en professionals”

“In de wolken” organiseerde op 22 november het symposium in Leiden: “Het verlies van je baby..de impact op ouders en professionals”. Het boek van Kathy Beckers-Mansell werd hier gepresenteerd en aan ons uitgereikt. Hoogleraar Enrico Lopriore van de LUMC deelde zijn ervaringen met ons over hetgeen hij op de afdeling neonatologie en gynaecologie meemaakt. Manu Keirse is als hoogleraar verbonden aan de Universiteit van Leuven. Vanuit dit immens grote complex mocht ik een aantal jaar geleden een overleden baby’tje ophalen en was (aangenaam) verrast over de wijze waarop dit medisch centrum ouders ontvangt in de rouwkamer(s) waarin hun kindje in een wiegje opgebaard ligt. De zorg, de aankleding van het kindje, maar ook de aankleding van de kamer waarin het wiegje stond heeft me ontroerd…….een wiegje onder een verlichte sterrenhemel..

Als professional is er geen groter compliment dan geboortekaartjes te ontvangen van ouders waarbij een (eerste) kindje is overleden. Het overlijden van een kindje raakt je als professional, als moeder, als oma, en je kunt dan intens blij zijn en meeleven met de ouders als er nieuw leven geboren wordt.

IMG_2710

“Tranen van liefde”

Een door mij bezocht symposium in Haarlem, georganiseerd door de stichting Bretels, liet ons kennis maken met mensen die na een ingrijpend verlies de draad van het leven weer hebben opgepakt. Een van de sprekers was Tim Overdiek, voormalig journalist en thans als ervaringsdeskundige werkzaam als rouwtherapeut. Van hem ontvingen we allemaal het boek “Tranen van liefde”.  Milou Frencken wist met haar rake teksten de middag muzikaal op een bijzondere manier te begeleiden. Ook zij werd op jonge leeftijd weduwe en wist samen met haar dochtertje het pad van verdriet en verlies te bewandelen.

“Als de klant koning is, wie ben jij dan”

De workshop “Als de klant koning is, wie ben jij dan” werd door opleidingsinstituut Funiq gegeven in Roosendaal. Het is als (uitvaart)ondernemer van belang om op de hoogte te zijn van de ontwikkelingen in de markt. De markt waarin wij ons begeven bestaat uit een diversiteit van mensen, elk met hun eigen wensen en ideeën. Het was leerzaam om met een groep gelijkgestemden te discussiëren over de wijze waarop JIJ je in de veranderende uitvaartwereld kunt en wilt onderscheiden.

Uitvaartverzekering voor senioren: zinvol?

U vraagt zich misschien af of een uitvaartverzekering op uw leeftijd nog wel zinvol is? Een terechte vraag. Aan de ene kant wilt u voorkomen dat uw nabestaanden met de hoge kosten voor een uitvaart geconfronteerd worden en anderzijds wilt u niet te veel premie betalen.

In ieder geval is het goed om te weten dat u bij de meeste uitvaartverzekeraars nog tot uw 74e levensjaar een polis kunt afsluiten die de kosten van een begrafenis of crematie dekt.

Waar houdt u rekening mee?

Bent u van plan om een uitvaartpolis af te sluiten? Houdt dan wel even rekening met het volgende:

  • Hogere premie: hoe ouder u bent, hoe meer premie u per maand zult moeten betalen. Dit komt omdat het risico over een kortere periode moet worden afgedekt
  • Medische keuring: als je op latere leeftijd een uitvaartverzekering wilt afsluiten, zal de verzekeraar een uitgebreide medische keuring willen doen. Aan de hand van een ingevulde gezondheidsverklaring wordt de levensverwachting ingeschat. In het ergste geval wordt u voor de polis geweigerd of moet u twee jaar wachten tot de dekking ingaat.
  • Uitvaartverzorger: u heeft altijd vrije keuze bij het inschakelen van een uitvaartbegeleider U bent niet gebonden aan uitvaartondernemingen die met de verzekeraar samenwerken.

Wel of niet zinvol?

Of u een uitvaartverzekering zinvol vindt, blijft een persoonlijke afweging. Enerzijds hoeven uw nabestaanden niet op te draaien voor de kosten, maar anderzijds moet u zelf wel een hoge maandpremie aan de verzekeraar overmaken. Het kan in elk geval geen kwaad om na te gaan of uw dierbaren uw spaargeld kunnen gebruiken om uw uitvaart te bekostigen. Is dat niet het geval? Dan kan een uitvaartverzekering uitkomst bieden. Dat scheelt u en uw nabestaanden de nodige kopzorgen.

Alternatieven?

Als de verzekeraar u weigert voor een uitvaartpolis of als u een verzekering niet zinvol vindt, zijn er een aantal alternatieven die u kunt overwegen:

  • Banksparen: geld opzij zetten middels een spaarrekening is wellicht de meest veilige optie, maar biedt het minste rendement. Voordeel is dat het geld altijd van de rekening kan worden gehaald en bovendien valt onder het depositogarantiestelsel.
  • Uitvaartdeposito: een deposito is een rekening waar u eenmalig of in meerdere stortingen geld naar overmaakt tegen een gunstigere rente dan bij een spaarrekening. Na overlijden komt het totale gestorte bedrag + rente vrij voor de nabestaanden. Dit mag vervolgens belastingvrij worden gebruikt om de uitvaart te bekostigen. Het nadeel van een uitvaartdeposito is dat deze niet valt onder het depositogarantiestelsel en dat het geld normaliter pas na overlijden beschikbaar komt.

Bron: UitvaartNet.nl

De hemelwieg

Elke Hemelwieg is uniek

De hemelwiegjes zijn met de hand en veel liefde gevilt. Van merino wol gecombineerd met zijde en vlasvezels. Ook is er gebruik gemaakt van zijde stof, het geheel wordt bewerkt met water en groene zeep tot een hemelwiegje. Alles is van natuurlijke materialen waardoor het heel zacht aanvoelt. Doordat het handwerk is, is er van elk hemelwiegje 1 exemplaar. Ook is het mogelijk een hemelwiegje in opdracht te laten maken, gepersonaliseerd.

Een hemelwieg is gemaakt voor levenloos te vroeg geboren kindjes en hun ouders, om ook voor deze kindjes een mooi afscheid te verzorgen. Het is een hele moeilijke tijd, en hoe fijn is het dan om je kindje bij je te houden, een paar dagen voordat het afscheid komt. Deze periode wordt langer mogelijk met de watermethode, tot wel 5 dagen. Bij een hemelwieg is het mogelijk een passend ovalen plastic bakje te doen om de watermethode toe te passen. Kijk voor meer info op de website www.hemelwieg.nl

Nathalie Roelofsen maakster en ontwerper van Hemelwieg

 

hemelwieg