Nog niet eerder had ik van de watermethode – het opbaren in water – gehoord.

De vroegere beelden van dieren en foetussen in glazen potten op “sterk water” zijn voor menigeen een bekend fenomeen (zie onder).

Opbaring watermethode

Opbaring watermethode

De workshop die ik heb bijgewoond bij FuniQ, het opleidings- en kennisinstituut voor uitvaartprofessionals, was heel bijzonder en uitermate leerzaam.

Een (ongewenste) zwangerschapsafbreking of een spontane abortus is voor de (toekomstige) ouders een abrupt afscheid van hun nog ongeboren kindje. Maar je kunt geen afscheid nemen van iets of iemand die je niet hebt gezien, niet hebt vastgehouden, waar je je niet aan hebt kunnen binden. Goed afscheid kunnen nemen is heel belangrijk voor de rouwverwerking. Het zien van je kindje helpt daarbij. Ook voor degenen om je heen is dit belangrijk…denk aan de al aanwezige broertjes en/of zusjes in het gezin, opa’s en oma’s, ooms, tantes.. Je maakt zo met elkaar een herinnering die je later kunt delen. Jullie hebben je immers ook met elkaar verheugd op de komst van dit kindje..

De natuurlijke omgeving van een ongeboren kindje is het vruchtwater. Eigenlijk heel logisch om het overleden kindje na de geboorte weer terug te brengen in zijn natuurlijke omgeving……water dus.

Er zijn meerdere voordelen van de watermethode. Een paar belangrijke zijn onder meer dat de huid lichter wordt, ook als het kindje donker verkleurd was bij de geboorte. De huid neemt ook wat water op, waardoor het kindje er mooier uit gaat zien. Ook raakt de huid niet beschadigd door het aan-of uitkleden. Ilona Tiemens-van Putten (arts) en Janet Molewijk (psycholoog) zijn beide ervaringsdeskundige en hebben een heel ander beeld geschetst bij het afscheid nemen van kindjes vanaf een heel vroeg stadium van de zwangerschap.