About Rens

This author has not yet filled in any details.
So far Rens has created 15 blog entries.

“Hoe milieuvriendelijk wordt uw lichaam straks verpakt?”

Winkelketens geven de vergrijzing van onze bevolking als reden om meer producten in eenpersoonsverpakkingen te stoppen, en prijzen het gemak van kant-en-klaarmaaltijden aan die meestal ook in plastic zijn verpakt. Nu vind ik dit nogal stigmatiserend, want kijk eens rond in de buurt van de plaatselijke fastfood ketens waarvan de hamburger en milkshake verpakkingen rijkelijk rondzwerven en gedumpt worden op tijdstippen waarop de meeste ouderen onder ons al lang en breed onder de wol liggen. De hoeveelheid afval die de verpakkingen van diverse etenswaren met zich mee brengt is verontrustend en een bedreiging voor ons milieu.

In de wereld van de uitvaart is het milieubewust uitvaren een veelbesproken onderwerp, en dan met name over de verpakking van een lichaam waarin dit begraven of gecremeerd zal worden. Er is volop keuze uit massieve kisten, spaanplaat kisten al dan niet met een laagje fineer of foliewax bedekt, maar ook voorbeelden van manden van diverse soorten riet of houten kisten bekleed met een zachte, gekleurde stof zitten in mijn werktas. Het “uitvaren” in een doek of wade krijgt steeds meer bekendheid, en zelf mocht ik een aantal families begeleiden waarbij we gebruik maakten van een takkenbaar- of baarplank waarbij de overledene in zijn of haar favoriete dekbed overtrek werd gewikkeld. Confronterend? Ja. Mooi door eenvoud? Ja. Milieubewust? Jazeker!

In een aantal staten van Amerika is het resomeren van een overledene reeds toegestaan. Resomeren is een alternatieve uitvaarttechniek die na een wetswijziging in Nederland toegepast kan worden naast het begraven of cremeren van een lichaam. Het proces hiervan start met het scheiden van het lichaam en diens omhulsel zoals een kist. Een kist kan op deze wijze wel 50 keer hergebruikt worden in tegenstelling tot de huidige situatie bij begraven of cremeren. Na neutralisatie met zuur is de ontstane vloeistof bij het resomeren niet meer milieubelastend en kan door het riool worden gespoeld. Confronterend? Ja. Vergelijkbare situatie als bij de introductie van het cremeerproces ruim 100 jaar geleden? Jazeker! Met dit belangrijke verschil dat een kist bij een huidige crematie NIET wordt hergebruikt.

Uiteraard wil ik u graag meer vertellen over milieuvriendelijke lichaamsomhullingen, maar ook over de verschillen tussen een algemene versus particuliere begrafenis, het crematieproces of het resomeren.

Marja Oosterman

Kennismaken met de dood

Wellicht is het overlijden van een huisdier vaak onze eerste kennismaking met de dood. Bij mij was dat niet anders. Als het enige kind van mijn ouders kreeg ik een hond als gezelschap en u begrijpt, mijn verdriet was op 10-jarige leeftijd onmetelijk groot toen bij hem een hersentumor werd geconstateerd en door de dierenarts uit zijn lijden werd verlost. Mijn ouders brachten hem daar naar toe en hij kwam niet meer thuis. Dit alleen al was voor mij op dat moment onbegrijpelijk: “Hoe konden mijn ouders zomaar onze geliefde hond bij een vreemd iemand achterlaten? Waarom kon ik hem niet meer even aaien?” De pijn van dat moment is nog steeds voelbaar, maar wat mij het meest van die periode bijstaat is dat mijn verdriet niet begrepen werd door anderen dan mijn ouders en grootouders.
Mijn ouders werkten beiden in hun onderneming, en om die reden mocht ik veel weekenden en vakanties bij mijn grootouders doorbrengen. De band tussen hen en mij was hierdoor anders dan tussen hen met mijn nichtjes en neefjes….ik voelde voor hen als een extra kind.
Begin jaren zeventig overleed mijn opa. Als tiener was ik nauw betrokken bij zijn ziekbed, maar kon niet voorzien dat dit ziekbed zou eindigen in een overlijden. Naïef? Nee, ik denk dat als je heel veel van iemand houdt, het losmakingsproces een langdurig proces is. Het niet kunnen accepteren van een leven dat eindigt in de dood is een leerproces, een stervenskunst die we zijn verleerd.
Dat ieder mens eens sterft, dat staat vast. En wie de geschiedenis overziet, moet concluderen dat de stervenskunst, de Ars Moriendi, na een bloei in de oudheid en de late middeleeuwen, uiteindelijk zelf een zachte dood is gestorven. De dood werd weggestopt, net zoals mijn opa in een kist met daarop een deksel waarin een kijkluikje inzat. Ik ken verhalen van mensen die hun stilgeborenen nooit hebben gezien, nooit hebben vastgehouden, niet weten wat er met hun lichaampje is gebeurd. Met een lege buik terug naar huis waar een wiegje staat dat niet gevuld zal worden. De pijn, het verdriet, de leegte, de onmacht is bij vele van deze ouders nog zo voelbaar.
Koning Willem-Alexander heeft onlangs een wet ondertekend die het mogelijk maakt om stilgeborenen in de basisregistratie te laten opnemen en op die manier bestaansrecht te geven. Het zal de pijn, verdriet en gemis niet wegnemen, maar de emotionele erkenning dat het kindje heeft bestaan, dat het een naam heeft en op die manier in de harten van velen mag doorleven……is een kennismaken met de dood, en in zekere zin een vorm van Ars Moriendi.

Project Haiti – De Voorbereiding

Als mens, moeder en oma ben ik begaan met het welzijn van kinderen, waar ook ter wereld. Ik ben me bewust van het feit dat ik er niet voor iedereen kan zijn maar wil me daarom sterk maken voor een project dat me na aan het hart ligt, en waarvan ik weet dat ik een steentje kan bijdragen.
Het uitvaartproject in Haïti van WereldOuders is voor mij een concreet project. Er is geen geld beschikbaar om kinderen een waardige uitvaart te bieden. Als uitvaartbegeleider mag ik een diversiteit aan uitvaarten begeleiden en zie juist hierdoor een tegenstelling met de schrijnende omstandigheden in Haïti. Begin maart 2018 mag ik daadwerkelijk de handen uit de mouwen steken in dit ziekenhuis, en het lijkt me fantastisch om ervoor te kunnen zorgen dat ik een financiële buffer voor het helaas grote aantal uitvaarten daar kan realiseren. Er zijn heel veel goede doelen, maar omdat ik het gedoneerde geld zelf in het St. Damien ga brengen, weet u dat al het geld daadwerkelijk aan het project wordt besteed. De reis er naar toe en het verblijf is immers voor eigen (privé) rekening!
Op deze pagina kunt u meer lezen over het uitvaartproject St. Damien.
Op dit moment is er al een behoorlijk bedrag aan donaties gedaan, en ik ben zo vrij om u naar onderstaande link door te verwezen.
https://www.inactievoorwereldouders.nl/actie/oleander-uitvaartzorg
Helpt u mij mee?
Een goede verliesverwerking begint immers met een goede uitvaart, OOK in Haïti!

Nieuwe manier van koeling

In Houten werd in begin november de jaarlijkse (kleine) uitvaartbeurs gehouden. Met veel van de toeleveranciers heb ik al jaren een goed (veelal telefonisch) contact, en het is dan prettig om elkaar weer even te ontmoeten en bij te praten. Een nieuwe kennismaking had ik met Ann Kooijman. Zij heeft vanuit België de Bio Sac 200 geïntroduceerd, en is hier exclusief importeur van.

Bio Sac 200 is een niet-invasieve (lees: men gaat niet met apparatuur het overleden lichaam in) conserveringstechniek om lichamen van overledenen in goede staat te houden en de ontwikkeling van geuren tegen te gaan vanaf het moment dat de dood is geconstateerd door de arts.

De techniek houdt in dat er, afhankelijk van hoe lang de ontbinding moet worden uitgesteld, twee of meer zakjes direct op de droge huid van het lichaam van de overledene worden gelegd. De zakjes wegen elk 200 gram en zijn gevuld met actieve koolstof en natuurlijke klei, geïmpregneerd met kaliumpermanganaat.

Bio Sac 200 absorbeert de door lichamen van overledenen uitgestoten gassen en vluchtige organische stoffen waarin bacteriën die verantwoordelijk zijn voor het ontbindingsproces dat de cellen vernietigt, zich kunnen ontwikkelen. Bio Sac 200 gaat dit tegen en is zodoende een effectief middel om lichamen van overledenen te conserveren. Door de werking van Bio Sac 200 kan het lichaam van de overledene, afhankelijk van het aantal zakjes dat bij de toepassing van deze techniek wordt gebruikt, 5 tot 10 dagen lang worden geconserveerd.

De Bio Sac 200-techniek wordt gebruikt voor de eerste conservering van het lichaam van de overledene. Bij toepassing van deze techniek zijn er GEEN koelruimten of, als het lichaam van de overledene wordt opgebaard, koelplaat nodig, hetgeen energie en dus kosten spaart.

IMG_2708 IMG_2709

“Het verlies van je baby..de impact op ouders en professionals”

“In de wolken” organiseerde op 22 november het symposium in Leiden: “Het verlies van je baby..de impact op ouders en professionals”. Het boek van Kathy Beckers-Mansell werd hier gepresenteerd en aan ons uitgereikt. Hoogleraar Enrico Lopriore van de LUMC deelde zijn ervaringen met ons over hetgeen hij op de afdeling neonatologie en gynaecologie meemaakt. Manu Keirse is als hoogleraar verbonden aan de Universiteit van Leuven. Vanuit dit immens grote complex mocht ik een aantal jaar geleden een overleden baby’tje ophalen en was (aangenaam) verrast over de wijze waarop dit medisch centrum ouders ontvangt in de rouwkamer(s) waarin hun kindje in een wiegje opgebaard ligt. De zorg, de aankleding van het kindje, maar ook de aankleding van de kamer waarin het wiegje stond heeft me ontroerd…….een wiegje onder een verlichte sterrenhemel..

Als professional is er geen groter compliment dan geboortekaartjes te ontvangen van ouders waarbij een (eerste) kindje is overleden. Het overlijden van een kindje raakt je als professional, als moeder, als oma, en je kunt dan intens blij zijn en meeleven met de ouders als er nieuw leven geboren wordt.

IMG_2710

“Tranen van liefde”

Een door mij bezocht symposium in Haarlem, georganiseerd door de stichting Bretels, liet ons kennis maken met mensen die na een ingrijpend verlies de draad van het leven weer hebben opgepakt. Een van de sprekers was Tim Overdiek, voormalig journalist en thans als ervaringsdeskundige werkzaam als rouwtherapeut. Van hem ontvingen we allemaal het boek “Tranen van liefde”.  Milou Frencken wist met haar rake teksten de middag muzikaal op een bijzondere manier te begeleiden. Ook zij werd op jonge leeftijd weduwe en wist samen met haar dochtertje het pad van verdriet en verlies te bewandelen.

“Als de klant koning is, wie ben jij dan”

De workshop “Als de klant koning is, wie ben jij dan” werd door opleidingsinstituut Funiq gegeven in Roosendaal. Het is als (uitvaart)ondernemer van belang om op de hoogte te zijn van de ontwikkelingen in de markt. De markt waarin wij ons begeven bestaat uit een diversiteit van mensen, elk met hun eigen wensen en ideeën. Het was leerzaam om met een groep gelijkgestemden te discussiëren over de wijze waarop JIJ je in de veranderende uitvaartwereld kunt en wilt onderscheiden.

Uitvaartverzekering voor senioren: zinvol?

U vraagt zich misschien af of een uitvaartverzekering op uw leeftijd nog wel zinvol is? Een terechte vraag. Aan de ene kant wilt u voorkomen dat uw nabestaanden met de hoge kosten voor een uitvaart geconfronteerd worden en anderzijds wilt u niet te veel premie betalen.

In ieder geval is het goed om te weten dat u bij de meeste uitvaartverzekeraars nog tot uw 74e levensjaar een polis kunt afsluiten die de kosten van een begrafenis of crematie dekt.

Waar houdt u rekening mee?

Bent u van plan om een uitvaartpolis af te sluiten? Houdt dan wel even rekening met het volgende:

  • Hogere premie: hoe ouder u bent, hoe meer premie u per maand zult moeten betalen. Dit komt omdat het risico over een kortere periode moet worden afgedekt
  • Medische keuring: als je op latere leeftijd een uitvaartverzekering wilt afsluiten, zal de verzekeraar een uitgebreide medische keuring willen doen. Aan de hand van een ingevulde gezondheidsverklaring wordt de levensverwachting ingeschat. In het ergste geval wordt u voor de polis geweigerd of moet u twee jaar wachten tot de dekking ingaat.
  • Uitvaartverzorger: u heeft altijd vrije keuze bij het inschakelen van een uitvaartbegeleider U bent niet gebonden aan uitvaartondernemingen die met de verzekeraar samenwerken.

Wel of niet zinvol?

Of u een uitvaartverzekering zinvol vindt, blijft een persoonlijke afweging. Enerzijds hoeven uw nabestaanden niet op te draaien voor de kosten, maar anderzijds moet u zelf wel een hoge maandpremie aan de verzekeraar overmaken. Het kan in elk geval geen kwaad om na te gaan of uw dierbaren uw spaargeld kunnen gebruiken om uw uitvaart te bekostigen. Is dat niet het geval? Dan kan een uitvaartverzekering uitkomst bieden. Dat scheelt u en uw nabestaanden de nodige kopzorgen.

Alternatieven?

Als de verzekeraar u weigert voor een uitvaartpolis of als u een verzekering niet zinvol vindt, zijn er een aantal alternatieven die u kunt overwegen:

  • Banksparen: geld opzij zetten middels een spaarrekening is wellicht de meest veilige optie, maar biedt het minste rendement. Voordeel is dat het geld altijd van de rekening kan worden gehaald en bovendien valt onder het depositogarantiestelsel.
  • Uitvaartdeposito: een deposito is een rekening waar u eenmalig of in meerdere stortingen geld naar overmaakt tegen een gunstigere rente dan bij een spaarrekening. Na overlijden komt het totale gestorte bedrag + rente vrij voor de nabestaanden. Dit mag vervolgens belastingvrij worden gebruikt om de uitvaart te bekostigen. Het nadeel van een uitvaartdeposito is dat deze niet valt onder het depositogarantiestelsel en dat het geld normaliter pas na overlijden beschikbaar komt.

Bron: UitvaartNet.nl

De hemelwieg

Elke Hemelwieg is uniek

De hemelwiegjes zijn met de hand en veel liefde gevilt. Van merino wol gecombineerd met zijde en vlasvezels. Ook is er gebruik gemaakt van zijde stof, het geheel wordt bewerkt met water en groene zeep tot een hemelwiegje. Alles is van natuurlijke materialen waardoor het heel zacht aanvoelt. Doordat het handwerk is, is er van elk hemelwiegje 1 exemplaar. Ook is het mogelijk een hemelwiegje in opdracht te laten maken, gepersonaliseerd.

Een hemelwieg is gemaakt voor levenloos te vroeg geboren kindjes en hun ouders, om ook voor deze kindjes een mooi afscheid te verzorgen. Het is een hele moeilijke tijd, en hoe fijn is het dan om je kindje bij je te houden, een paar dagen voordat het afscheid komt. Deze periode wordt langer mogelijk met de watermethode, tot wel 5 dagen. Bij een hemelwieg is het mogelijk een passend ovalen plastic bakje te doen om de watermethode toe te passen. Kijk voor meer info op de website www.hemelwieg.nl

Nathalie Roelofsen maakster en ontwerper van Hemelwieg

 

hemelwieg

Taart met tranen; evenement 28 juni 2017

 Herinneringsvoorstelling ‘Taart met Tranen’ ter gelegenheid van het 1e lustrum van Oleander Uitvaartzorg

 Logo Taart met Tranen (002)

Het is bijna vijf jaar geleden dat ik ben gestart met Oleander Uitvaartzorg. Inmiddels heb ik veel families in Tiel en (ver) daarbuiten mogen begeleiden bij het afscheid van een dierbare. Vijf hele mooie jaren, met veel lieve families zoals die van uzelf.

 

‘Taart met Tranen’ is een herinneringsvoorstelling voor nabestaanden zodat u (met gelijkgestemden) stil kunt staan bij uw gemis, met een glimlach en een traan. Josephine de Bont (ritueelbegeleider) en Iris Jansen (uitvaartzangeres) vertellen tijdens de voorstelling hun eigen verhaal. Josephine over het verlies van haar moeder, Iris over het verlies van haar dochter: in een dialoog, met eigen liedjes en interactie.

 Irisenjosephine

Bezoekers van de voorstelling vinden (h)erkenning: Josephine en Iris laten zien dat iedereen op zijn eigen manier rouwt.

 

Reactie: “Een ontroerende voorstelling met prachtige liedjes en humor! Ervaringsdeskundigen Iris en Josephine slaan de spijker op z’n kop met heel herkenbare uitspraken en gevoelens. Een mooie gelegenheid om samen weer even stil te staan terwijl het gewone leven doordraaft”.

Zie: www.taartmettranen.nl

 

Woensdag 28 juni Drumptse Hof, De Balije 1 in Tiel.
Ontvangst: vanaf 19.15 uur, aanvang: 19.45 uur
Toegang is gratis!

Graag aanmelden via: Oleander Uitvaartzorg, info@oleander-uitvaartzorg.nl, 0344-764046 of

06-52554676

 

De catering zal deze avond worden verzorgd door Ellen Bazuijnen.